شهر من از شمال با کوه ها می رقصد/

از جنوب با کولی ها/

شهر من از شمال با خاطره هایش می خوابد/

از جنوب با رویاها/

قصه ای ست این شهر/

رازهای سربسته ای ست هر بار/

روزها از خواب ها، بیدارها سرشار/

شب تا روز بیدار/

شهر من شهروندی پر از ماشین و سیمان است هر روز/

شهر منم هم عاشقی با چشم گریان است هر شب/

شهر من را مردمش حرف نشنیدند و پند/

شهر من را کودکی در چهارراهی کرده بند/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!/

شهر من صد قصه از عشق پنهان کرده است/

شهر من صد شعر از درد بر جان کرده است/

شهر من را سوزِ ساز مردمانش برده هوش/

از دِلش آوازهای، عاشقان آید به گوش/

شهر من با شب حدیثِ راهِ پر خون می کند/

کوچه کوچه قصه های عشقِ مجنون می کند/

شهر من داستانِ قهرمان هایش به یادش مانده است/

شهر من آوازهایی بی صدا در سوگِ مردم خوانده است/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!/

شهر من ... بخند!