ای فاصله ای فاصله پشت سرت آه من است هر چه که بد گویم کم است می کُشی ام تو آخرش بی عشق تو در به درم ، باران که می بارد غمم غمِ همان کودکی است که گُم کرده مادرش بیا بیا پناه من ، بیا که انتطار من گرفته جانم را دگر تویی تمام آرزو ، از تو رسیدم به جنون مرا به رویاها ببر این قائله جز دیدنت ختم به خیر نمی شود مرا تو ناامید مکن این دل آواره می شود آتشی در جان من است خاموش نمی شود مگر بنشینی در مقابلم دیگر مگویی از سفر بیا بیا پناه من ، بیا که انتطار من گرفته جانم را دگر تویی تمام آرزو ، از تو رسیدم به جنون مرا به رویاها ببر
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
