ای تو امان هر بلا
ما همه در امان تو
جان همه خوش است در
سایه ی لطفِ جان تو
شاه همه جهان تویی
اصلِ همه کسان تویی
چون که تو هستی آن ما
نیست غم از کسان تو
♪♪♪
خوبی جمله شاهدان
مات شد و کساد شد
چون بنمود ذره ای
خوبی بیکران تو
شب همه شب چو ابر دی
بارم اشک بر درت
پاک کنم به آستین
اشک به آستان تو
♪♪♪
ای تو امان هر بلا
ما همه در امان تو
جان همه خوش است در
سایه ی لطفِ جان تو
شاه همه جهان تویی
اصلِ همه کسان تویی
چون که تو هستی آن ما
نیست غم از کسان تو
♪♪♪
واعظ کشوری بُدم
صاحب منبری بُدم
کرد فضایلت مرا
عاشق و کف زنان تو
از می این جهانیان
حق خدا نخورده‌ام
تا به کجا کِشد مرا
مستی بی‌امان تو
من به تو مایل و تویی
هرنفسی ملول تر
وه که خجل نمی شود
میل من از ملال تو
خوبی جمله شاهدان
مات شد و کساد شد
چون بنمود ذره ای
خوبی بیکران تو
شب همه شب چو ابر دی
بارم اشک بر درت
پاک کنم به آستین
اشک به آستان تو
♪♪♪
ای تو امان هر بلا
ما همه در امان تو
جان همه خوش است در
سایه ی لطفِ جان تو
شاه همه جهان تویی
اصلِ همه کسان تویی
چون که تو هستی آن ما
نیست غم از کسان تو