دختر آق رضای عبدالله

دختری سلطنتِ حیدر علی

به خودا، جونِ بابام، ارواح کاکات

مُخوامت

و تونوم میدونُم، مُنِ دوست میداری

مُنِ دوست میداری

♪♪♪

پارسال بید که سرِ چشمه به مو قول دادی

زنِ هیشکس نمیشی

اما امشو توی ده، ساز و دهل میکوبن

تو حموم رفتی که با اون سر شو حجله بری

پس قسم حضرت عباس و چیکارش میکنی

قسمِ حضرتِ عباسُ چیکارش می کنی ؟

♪♪♪

خُب اینم حرفه دیگه…

حرفم، بادبزن جیگرِ زنای دهه

پارسال بید؟ نه نه نه

نه نه پیارسال بید

که تو دالون دو تا ماچُم دادی

پارسال بید که زیر سربونکِ مش میرزا می نشستم تنها

تو هم از پِنجره ی بالایی ماچ برام ول میدادی

♪♪♪

شُ میرُم پشت بومِ مسجدُ هِی داد میرنُم

حضرات آی حضرات

این به مو قول داده مونو دوست میداره

این به مو قول داده مونو دوست میداره

♪♪♪

پارسال که خدا ده تا نبید

بیست تا هم نبید

این خودا همون خودایِ

پیروی اولیه

همونه که گفتی میری شهر و میای

[صدای پوزخند]

واسم الله میاری

تو که الله تو سینه ت میجنبه

تو که الله تو سینه ت میجنبه

مرگ من میشناسیش؟

♪♪♪

این به مو قول داده مونو دوست میداره

این به مو قول داده مونو دوست میداره

این به مو قول داده مونو دوست میداره