پشت پنجره تابستان

بعد از انتظار طولانی آسمان و تنگدستی زمین و سالهای ترس

برای ملامت سقفهای کوتاه و دلجویی چلچله های فروردین

به ملاقات تو آمدم تا نامم را، دلم را و واژگانم را به تو بسپارم

عرق پیشانیم را بگیر میخواهم گزاره ای در برابرت بنشینم

و تا حریر پیراهنت را شاپرکها بیرون می آورند

دستی به گیسوانت ببرم میان خنده های تو

قرص ماه و کودکان بذر و بالهای شانه به سر آواز میخوانم

***

تو تمام آن چیزی هستی که من به خواب دیده بودم

تو، دانه ی خورشیدی ، مهربانی انگور

و من ، بی آنکه ناخنهایم را به گاو آهن ببندم

زمستان را سرافکنده خواهم کرد

تو صدایم میکنی و پیراهنم پر میشود از بهــار

من که همه عمر، آسمان را به تردید نگریسته بودم

حالا میخواهم چایم را در کهکشان شیری بنوشم

حبه ی قندی تعارفم کن

این اتفاق عجیب که در جان من افتاده است

خواب باغ را در تاریکی ام سبز میکند.