مسافر

بی تو چون موجم غریب و در به در

با شب و طوفان همیشه همسفر

شاخهای خشکم اسیر بار و بر

از عبور هر بهارم بی خبر

مثل عمرم تو گذشتی با شتاپ


مثل خواب نسترن رو دست آب

رفتی ای مسافر سبز بهار

من شدم ساحل نشین انتظار

تو می گفتی فردای ما آبی

شبای ماه روشن و مهتابی


تو می گفتی بی تو من خاکسترم

مثل بغض اطلسی ها پرپرم

حالا حرفای قشنگت

واسه من یه خاطره ست

مثل یه چراغ روشن تو شب بی پنجره ست


عشق ما یه قصه از روشنی و سپیده بود

قصه عاشقی بود و نبود

بی تو موندم تنها همچون فرهاد

از تو شیرین فریاد فریاد فریاد