خاتون

بهار من بهار قصه ساز من قصه تو قصه شاه پریاست

ای که صدات صدای سبز دریاهاست نگو که عشق فقط توی ترانه هاست

ای همه رحمت شعر من مال شماست ای که نگات غربت سبز جنگلاست

قصه ما قصه ما جز ساحله ببین چه قدر جدایی از تو مشکله

حکایت شیشه و سنگ بچه ها حکایت بغض من و زخم دل

خاتون من پنجره ها رو وا بکن گل های خواب آلوده رو صدا بکن

به من بگو نشونی خوبی کجاست ای که صدات پر زدن پرنده هاست

بگو که عشق آبیترین آسمونه اونم فقط سهم تمومه عاشقاست

دریاها رو به خاک من مهمونی کن به خواب من قصه هاتو ارزونی کن