ماه و ستاره

راس تورا به روی نی هر چه نظاره می کنم

سیر نمی شود دلم نگه دوباره می کنم

ز اشک و اه و سینه ام میان آب و آتش است

چو با توام از این میان کجا کناره می کنم

ترانه آهنگ ماه و ستاره از امیر حسین مدرس و امین تارخ

گمان برند دشمنان نیست به کام من زبان


ز دور بس که با سرت به سر اشاره می کنم


به دختران خود بگو که گوشواره ها چه شد

گریه بگوشواره که نی به گوش پاره می کند

همسر تو بر سر نی همسر اکبرت ز پی

گاه نگاه سوی من گه به ستاره می کند

رخت به خون که رنگ زد آیینه را که سنگ زد

رخنه ز آه خویشتن به سنگ خار میکند