خاکستر شب

شب ها که بغض می کنی

دنیا سکوت می کنه

زمان به صفر میرسه

زمین سقوط میکنه

شب ها که بغض می کنی

به مرز مرگ میرسم

به گریه کوچ می کنم

ببین چقدر بی کسم

دریایی از آرامشی

من طرحی از خروش رود

زیباترین شعر جهان

چشمای غمگین تو بود

پشت کدوم ساعت شب

درگیر این سفر شدیم

چه دیر به هم رسیدیم و

بی وقفه شکل هم شدیم

تو که به غنچه کردنِ

گل های باغچه دلخوشی

از عمق خاکستر شب

چگونه شعله میکشی

فرصت بده گریه کنم

که بینهایت عاشقم

فکر گریز از شب و

طوفانِ این دقایقم

بگو کجای زندگیم

گمشده بودی عشق من

که خاطرات من همه

در تو خلاصه میشدن

شب ها که بغض می کنی

دنیا سکوت می کنه

زمان به صفر میرسه

زمین سقوط میکنه