حالا چی عشق من باز تنهایی انگار کجا رفتن اون همه یار
که میگفتی جون میدن واست هزار نه صد هزار بار
حالا چی عشق من ببین کیو میبینی واسش افسانه بچینی
که قشنگ و نازنینی و چنانی و چنینی
کی به جز من میتونه نگفته هاتو دغدغه هاتو از تو نگاهت بخونه
کی به جز من میتونه بیاد دوباره به یک اشاره غمو از دلت برونه
کی به جز من میتونه نگفته هاتو دغدغه هاتو از تو نگاهت بخونه
کی به جز من میتونه بیاد دوباره به یک اشاره غمو از دلت برونه
من فقط من وارث تموم دلتنگیاتم مرهمی برای خستگیاتم
میگفتی که هراسون شدی از بی اعتنایی یا از سادگیای اول هر آشنایی
میگفتی که چطور ازت یه بازیچه میساختن اونایی که به ظاهر دل به عشق تو میباختن
میگفتی و منم چشمامو رو حرفات میبستم بغضت میشکست و با تو من هم میشکستم
اما اشکام واسه تو نبود همش واسه خودم بود
برای اون روزایی که من عاشقت شدم بود برای اون روزایی که من عاشقت
کی به جز من میتونه نگفته هاتو دغدغه هاتو از تو نگاهت بخونه
کی به جز من میتونه بیاد دوباره به یک اشاره غمو از دلت برونه
کی به جز من میتونه نگفته هاتو دغدغه هاتو از تو نگاهت بخونه
کی به جز من میتونه بیاد دوباره به یک اشاره غمو از دلت برونه
من فقط من هم گریه و هم اندوه و هم سوز
هم غصه ی غصه های هر روز من فقط من