اون منم

اون که در اوج صداقت
با تو پاک و بى ریا بود
اون که غرق عشق پاکش
از همه دنیا جدا بود
اون که چشماى نجیبش
جز تو هیچکسو نمى دید
اون مى تونست رها شه
ولى موند و عشقو فهمید
اون منم، اون منم
اون منم، اون منم
اون که ارتفاع عشقش آسمونُ بوسه مى زد
شبا رو با خاطراتش تو خیابون پرسه مى زد
فکر نمى کرد که یه روزى روزگار تنهاش بذاره
یه غم سنگین تازه رو همه غم هاش بذاره
فکر نمى کردش که شاید دل عشقش جاى دیگه ست
فکر نمى کردش که یارش توى یه دنیاى دیگه ست
اون منم، اون منم
اون منم، اون منم
اون که تو رسم رفاقت، بدتر از غریبه ها بود
دلِ سنگ و نارفیقش، به سیاهى مبتلا بود
اون که در اوج تظاهر قلبم نابود مى کرد
دلش از دروغ سرشار، عشقُ وانمود مى کرد
اون تویى، این منم
اون تویى، این منم