امشب از آسمان دیده تو روی شعرم ستاره می بارد در زمستان دشت کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد شعر دیوانه تب آلودم شرمگین از شیار خواهش ها پیکرش را دوباره می سوزد عطش جاودان آتش ها آری، آغاز دوست داشتن است گر چه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره های الماس است آنچه از شب بجای می ماند عطر سکر آور گل یاس است آه، بگذار گم شوم در تو کس نیابد ز من نشانه من روح سوزان آه مرطوبت بوزد بر تن ترانه من آه، بگذار زین دریچه باز خفته در پرنیان رؤیاها با پر روشنی سفر گیرم بگذرم از حصار دنیاها دانی از زندگی چه می خواهم من تو باشم، تو، پای تا سر تو زندگی گر هزارباره بود بار دیگر تو، بار دیگر تو آنچه در من نهفته دریائیست کی توان نهفتنم باشد با تو زین سهمگین توفانی کاش یارای گفتنم باشد بسکه لبریزم از تو، می خواهم بدوم در میان صحراها سر بکوبم به سنگ کوهستان تن بکوبم به موج دریاها بسکه لبریزم از تو، می خواهم چون غباری ز خود فرو ریزم زیر پای تو سر نهم آرام به سبک سایه تو آویزم آری، آغاز دوست داشتن است گر چه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
تنت زخمیه آفتابه هنوز چشات شیشه های گلاب هنوز بمیرم برای علی اصغرت همون که روی نیزه ها خوابه هنوز غم تو هنوزم پره شالمو چقدر که غمت توی اقبالمه مو اونم که هر سال برا دیدنت فروختم همه کشت یک سالمه شده آسمون غرق خونت حسین شده رنگ خون آسمونت حسین فدای تن نیمه جونت حسین جوونم فدای جوونت حسین بمیرم الهی برا دخترت که چشم دوخته به جای انگشترت با موی پریشون با گریه میگم بمیرم که موی بنده سرت از اون دشت پر نیزه با دست پر عمومون میومد چی میشد مگه تو ظهری که آتیش بود آسمون یه بارون میومد چی میشد مگه هنوزم ترک رو لباته حسین چقدر لخت خون تو چشاته حسین بمیرم الهی با اون حال هم هنوزم چشات به فراته حسین
