یکی بود یکی نبود

چه جور دلت اومد بری گریه که سهم من نبود

قصه که از سر نمیشد با یکی بود یکی نبود

چه جور دلت اومد بری گریه که سهم من نبود

قصه که از سر نمیشد با یکی بود یکی نبود

چه جوری باورم بشه رفتن تو تنگ غروب

چجوری آخه سر رسید فرصت اون روز های خوب

به خدا باورم نشد وقتی که نشناختی من و

تو چنگ دیو گریه ها واسه چی انداختی من و

از شب پر پر زدنم چطور تونستی بگذری

من که غریبه نبودم چه جور دلت اومد بری چه جور دلت اومد بری

گفتی به من تو هم برو یه قصه ی تازه بگو

گفتی به من راهی بشو تو جاده های پیش رو

آخه بگو من و به کی سپردی وقته بی کسی

چرا نخواستی بمونی به داده اشک هام برسی

با یکی بود یکی نبود قصه که از سر نمیشه

هیشکی آخه به غیره تو دردام و از بر نمیشه