يه لنگه كفش پير و دربوداغون

افتاده بود يه گوشه ي خيابون

هيشكي اونو يه لحظه پاش نميكرد

هيشكي يه لحظه هم نگاش نميكرد

ميگفت كه تنهايي و بي پناهي

يه روز به آخر برسه الهي

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

شب بود و شبگردي بارون و باد

رد شدمو چشام به چشماش افتاد

ديدم که زخماش همه از غربته

مثله خودم خسته و بي طاقته

ديدمو گفتم که نبايد نشست

يه کفش بيچاره رو ديد و نشکست

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

رفتمو گفتم که چرا نشستي

تلف نکن عمرتو دستي دستي

درسته که از همه تنهاتري

اسير اين درداي زجرآوري

کفشاي غيرَتو بايد پا کني

بگرديو لنگتو پيدا کني

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده دربو داغون

يه گوشه ی خيابون

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون

يه لنگه كفش پاره

بي كس و بي ستاره

افتاده زار و گريون

يه گوشه ی خيابون