یاد بچه های مهربون اون زمین خاکی یاد بازی، یاد بردنا و باختنا میوفتم بعضی وقتام یاد جنگ و یاد موندنا و رفتنا میوفتم دوست دارم برم جنوب، کنار جاشوای دریا که رو عرشه واسه ماهیا می خونن بشینم نگاه کنم به شکل ابرا که هنوز شکل تفنگ و ترکش و تیر و جنونن پدرم همیشه میگه ، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن توی باز هم ببازن، توی عشقشون برندن پدرم همیشه میگه، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن توی باز هم ببازن، توی عشقشون برندن یاد بچه های مهربون اون زمین خاکی یاد بازی، یاد بردنا و باختنا میوفتم پدرم همیشه میگه، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن توی باز هم ببازن، توی عشقشون برندن پدرم همیشه میگه، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن توی باز هم ببازن، توی عشقشون برندن پدرم همیشه میگه، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن توی باز هم ببازن، توی عشقشون برندن پدرم همیشه میگه، یادته بهت میگفتم اگه بچه های اهواز که نه ابرن نه پرندن
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
تنت زخمیه آفتابه هنوز چشات شیشه های گلاب هنوز بمیرم برای علی اصغرت همون که روی نیزه ها خوابه هنوز غم تو هنوزم پره شالمو چقدر که غمت توی اقبالمه مو اونم که هر سال برا دیدنت فروختم همه کشت یک سالمه شده آسمون غرق خونت حسین شده رنگ خون آسمونت حسین فدای تن نیمه جونت حسین جوونم فدای جوونت حسین بمیرم الهی برا دخترت که چشم دوخته به جای انگشترت با موی پریشون با گریه میگم بمیرم که موی بنده سرت از اون دشت پر نیزه با دست پر عمومون میومد چی میشد مگه تو ظهری که آتیش بود آسمون یه بارون میومد چی میشد مگه هنوزم ترک رو لباته حسین چقدر لخت خون تو چشاته حسین بمیرم الهی با اون حال هم هنوزم چشات به فراته حسین
