تو را نادیدنِ ما غم نباشد/

که در خَیلت به از ما کم نباشد/


من از دستِ تو در عالم نَهم روی/

ولیکن چون تو در عالم نباشد/


تو را نادیدنِ ما غم نباشد/

که در خیلت به از ما کم نباشد/


من از دست تو در عالم نهم روی/

ولیکن چون تو در عالم نباشد/


تو با ناز به صد راز کنی اندر سرم صد قصه آغاز/

من آن مرغ، من آن با، کنم اندر هوایت بال و پرواز/


بیا بار سفر بندیم از این دشت/

زمستون باز توی این خونه برگشت/


بیا تا قصّه ها گویم برایت/

که دوران جدایی دیر بُگذشت/


بیا بار سفر بندیم از این دشت/

زمستون باز توی این خونه برگشت/


بیا تا قصّه ها گویم برایت/

که دوران جدایی دیر بُگذشت