من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم بیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بسیار فتاده بود اندر غم عشق
بسیار فتاده بود اندر غم عشق
اما نه چنین زار اما نه چنین زار، که این بار افتاد

من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه حدیث ما بود دراز
شب را چه گنه حدیث ما بود دراز

من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم
کان درد به صد هزار درمان ندهم