تو شدی یه باور یه تسکین واسه قلبم واسه تن خستم شدی درمون شدی مرهم تو شدی یه گرما واسه این شب های سردم واسه داشتن تو من هر کار بگی کردم تو شدی یه بارون واسه این تن خشکیده وجود تو گرمه به این خونه نفس میده تو شدی یه همدم یه همسر یه همراز هر روز چشمام به روی تو میشن باز تو بشی گل واست نور میشم آب میشم تو بشی شب واست نور مهتاب میشم تو خودت میدونی من چقدر زیاد میخوام تو رو تو حال بدی هات بدم با خنده هات شاد میشم تو بشی گل واست نور میشم آب میشم تو بشی شب واست نور مهتاب میشم تو خودت میدونی من چقدر زیاد میخوام تو رو تو حال بدی هات بدم با خنده هات شاد میشم شدی همه دنیام شدی همه جونم سرده بی تو ، بیا تا که گرم بمونم شدی مال من دیگه رویایی ندارم شدی همه چیزم دیگه تنهات نمیزارم تو شدی یه بارون واسه این تن خشکیده وجود تو گرمه به این خونه نفس میده تو شدی یه همدم یه همسر یه همراز هر روز چشمام به روی تو میشن باز تو بشی گل واست نور میشم آب میشم تو بشی شب واست نور مهتاب میشم تو خودت میدونی من چقدر زیاد میخوام تو رو تو حال بدی هات بدم با خنده هات شاد میشم تو بشی گل واست نور میشم آب میشم تو بشی شب واست نور مهتاب میشم تو خودت میدونی من چقدر زیاد میخوام تو رو تو حال بدی هات بدم با خنده هات شاد میشم
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
