ای عشق بی پایان من میهن من ایران من

تو اولین ماوایم بودی قصه گاه لبهایم بودی

تا فروغ مهرت شد روشن چشمونم بر دنیای من

خاطرات تلخ و شیرین چون گیرد با یاد تو

روز و شبهای غربت پایان گیرد با یاد تو


چه بگویم با که بگویم من و سرایت جان به فدایت میهن من

به دوعالم هر چه بجویم برتر از آنی روح و روانی بر تن من

مرزت و مردت نازم کوه الوندت نازم

بر همه گنج پنهان آنچه داری در دامان

آه ای بهشت من ایران زیب سرنوشت من ایران


تکیه بر فخر جهانی زن با دلم شکافی بانی زن

ریشه داری در تار و پودم بعد از خدا تنها معبودم

هر کجا هستم با تو هستم هر کجا بودم با تو بودم