ای آشنا از چه با دل من

همصدا نشدی بی قرارم نشاندی

من عاشق آن صفای توام نازنینا چرا در کنارم نماندی

ببردی دلم با دو چشم سیاه

با کمند نگاه کرده ای اسیرم


چون ناله ای داغ جنون در هوای تو من شعله ور در کویرم

می دانم با این همه دلبری دام راهم شدی داغم از بی وفایی

دلبر از آه تو ای نینای من فزون شد وای من کی می آیی

شبگرد عشقم نای من زون است نغمه نایم نینوایی

بنگر به جان خسته من اشک من و چشم تر من

در عاشقی سرگشتگی شو نقشی بر قاب خاطر من

چون چشمه باران افسون خون شد از این مبنای دل بر ساغر من

از من بریدی ای جان عاشق گر در فغانم بی همزبانم

اشکم ببین و باورم کن از باده غم سرشارم امشب در انتظارم

آشفته حالم بازا امیدم ساغرم کن


عاشق نبودی ای من شکسته شادم نکردی از من گسستی