ساده بگم ساده بگم ساده بگم داهاتیم اهل همین نزدیکیا همسایه روشنیا همخونه تاریکیا ساده بگم ساده بگم بوی علف میده تنم هنوز همون داهاتیم با همه شهری شدنم با همه شهری شدنم
باغ غریب ده من گلای زینتی نداشت اسب نجیب ده من نعلای قیمتی نداشت اما همون چار تا دیوار با بوی خوب کاه گلش اما همون چنتا خونه با مردم ساده دلش اما همون چار تا دیوار با بوی خوب کاه گلش اما همون چنتا خونه با مردم ساده دلش
برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم
دنیایی که دیدن اون اگر چه مثل قدیما راه درازی نداره اما می دونم که دیگه دنیای خوبه سادگی به من نیازی نداری
برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم
ساده بگم ساده بگم ساده بگم داهاتیم اهل همین نزدیکیا همسایه روشنیا همخونه تاریکیا ساده بگم ساده بگم بوی علف میده تنم هنوز همون داهاتیم با همه شهری شدنم با همه شهری شدنم
باغ غریب ده من گلای زینتی نداشت اسب نجیب ده من نعلای قیمتی نداشت اما همون چار تا دیوار با بوی خوب کاه گلش اما همون چنتا خونه با مردم ساده دلش اما همون چار تا دیوار با بوی خوب کاه گلش اما همون چنتا خونه با مردم ساده دلش
برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم برای من که عکسمو مدتیه تو آب چشمه ندیدم برای من که شرقیم از اون هوا دل بریدم
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
