جانم به لب آمد چو نیامد به قرارم

من عاشق سرگشته گی زلف نگارم

بی قرارم بی قرارم بی قرارم

ای عشق ای عشق در سوز و گدازم

ای عشق ای عشق ای نغمه ی سازم

راهی نبود جز که بسوزم که بسازم

آشفته گیسو

بردی قرارم

بر شانه ی غم

سر می گذارم

چون زورق بشکسته در طوفان

دل را به دریای نگاهت می سپارم

می سوزد این کاشانه ام

تو شمع و من پروانه ام

مجنون هر افسانه ام

دیوانه ام دیوانه ام

یا بکش

یا بیا

با دلم کم کن جفا

مرغ دل خسته را از قفس کن رها

***

راهی نبود جز که بسوزم که بسازم

آشفته گیسو

بردی قرارم

بر شانه ی غم

سر می گذارم

چون زورق بشکسته در طوفان

دل را به دریای نگاهت می سپارم

می سوزد این کاشانه ام

تو شمع و من پروانه ام

مجنون هر افسانه ام

دیوانه ام دیوانه ام

یا بکش

یا بیا

با دلم کم کن جفا

مرغ دل خسته را از قفس کن رها