آخرین غزل

همه گر رها شوم از تو جدا نمی شوم

تا تو زمین سجده ای سر به هوا نمی شوم

من تو بگو فدا کنم تن تو بگو فدا کنم

گر همه را رها کنم تارک ما نمی شوم

گر نزنی سپیده دم فلق نواز شب شکن

پنجه به تار شعر من،عشق نوا نمی شوم

مهرتبار من توئی سبز قرار من توئی

دارو ندار من توئی، اهل سخا نمی شوم

زمزمه کن بخوان مرا مقصد من به انتها

گر نکنی مرا فنا بر تو را نمی شوم

خیز و به دار خوان مرا در شب شاعرانه ای

خانه خراب کن مرا ای که خود آشیانه ای

جذبه عطر بارشی جاری سبز رویشی

بر عطشم روانه شو، گرچه به من روانه ای

تکست آهنگ مانی رهنما به نام آخرین غزل

در فلق صداقتت گرچه افول میکنم

قصه فنا نمیکنم منجی جاودانه ای

من که هماره سجده را رو به ستاره کرده ام

بوسه به خاک میزنم تا تو بر آستانه ای

ضجه ی جغد کینه از سیطره ی شبانه هاست

باز بخوان سپیده را ای که فلق ترانه ای

شاعر کوچک تهی، پیش بلند شوکتت خط زده هرچه آنه را

تا که تو عارفانه ای تا تو بر آستانه ای

تاب تبت نمیکنم هرچه گریز میزنم

عارف بیکرانه ام، باز تو در میانه ای

من زده ام ز دغدغه تن به تلاطم غزل

زورق آبی سکون، کِی بَرَدَم کرانه ای

خیز و به دار خوان مرا