اسدالله ملک

اسدالله ملک (زادهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۲۰ – درگذشتهٔ ۹ بهمن ۱۳۸۰) نوازندهٔ ویولن، کمانچه، آهنگساز و ملودی‌پرداز برجستهٔ ایرانی بود که با آثار ماندگار خود، جایگاه ویژه‌ای در موسیقی سنتی و ملی ایران یافت. 

⸻

🎻 زندگی‌نامه و آموزش موسیقی

اسدالله ملک در محلهٔ دروازه دولت تهران و در خانواده‌ای اهل لشت نشا (گیلان) به دنیا آمد. پدرش عبدالله ملک گودار، نجار بود و برادرانش حسین و عبدالله به ترتیب نوازندهٔ سنتور و تنبک بودند. از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و با ویولنی که در خانه داشت، تمرین می‌کرد. سپس به کلاس‌های ابوالحسن صبا راه یافت و حدود سه سال نزد وی آموزش دید و از شاگردان خاص او گردید. پس از آن به هنرستان موسیقی ملی وارد شد و از محضر استادانی چون روح‌الله خالقی، شاپور نیاکان، حسین هنگ‌آفرین و علی‌محمد خادم میثاق بهره‌مند شد. همزمان با تحصیل در هنرستان، در ارکستر انجمن ملی موسیقی به رهبری روح‌الله خالقی به نوازندگی پرداخت.   

⸻

🎼 فعالیت‌های هنری و آثار برجسته

اسدالله ملک از سال ۱۳۳۷ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و با ساخت قطعهٔ سرشناس «گریه لیلی» در آواز دشتی، آهنگسازی و تکنوازی حرفه‌ای را تجربه نمود. پس از آن، قطعهٔ چهارمضراب دیگری در آواز بیات اصفهان ساخت و اجرا نمود که آن هم به شهرت رسید. 

از اسدالله ملک بیش از ۲۰۰ قطعهٔ موسیقی برجای مانده‌است. آثار او شامل آلبوم‌هایی چون «آفتاب»، «سمیرا»، «آبنوس»، «آتش انگیز»، «ترکم نکن»، «غروب کوهستان»، «گریه لیلی»، «آناهیتا»، «باربد»، «آزاده»، «نغمه‌ها»، «هدیه نغمه»، «رؤیایی»، «شهرآشوب»، «گلنوش»، «سماع ۱»، «سماع ۲»، «ساز و نوا ۱»، «ساز و نوا ۲»، «ساز و نوا ۳»، «کرشمه»، «غنچه پاییز»، «مینای شکسته»، «مرغ شباهنگ»، «جان عاشق»، «گل‌های تازه» و «برگ سبز» می‌باشد. 

⸻

🎤 همکاری با هنرمندان برجسته

اسدالله ملک با خوانندگان و هنرمندان برجسته‌ای همکاری داشته است. از جمله می‌توان به همکاری او با اکبر گلپایگانی در ترانهٔ «دلم گرفته» با شعر هما میرافشار اشاره کرد. 

🕊 درگذشت و میراث هنری

اسدالله ملک در ۹ بهمن ۱۳۸۰ پس از دو سال بیماری، در سن ۶۰ سالگی، بر اثر تومور مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت. پیکر او در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.