ای توبه ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشکسته از تو کجا گریزم
ای نور هر دو دیده بی تو چگونه بینم
ای گردنم بسته از تو کجا گریزم
اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام
خارم ولی به سایه گل آرمیده ام
همچو نی مینالم از سودای دل
آتشی در سینه دارم جای دل
سوختم از داغ نا پیدای دل
همچو موجم یک نفس آرام نیست
بس که طوفان زا بود دریای دل
ای توبه ام شکسته از تو کجا گریزم
ای در دلم نشکسته از تو کجا گریزم
ای نور هر دو دیده بی تو چگونه بینم
ای گردنم بسته از تو کجا گریزم
