تو دنیای بزرگ ما ، هر کی یه سازی می زنه
فرهاد یه کوه رو می کنه ، شیرین دلش رو می شکنه
مجنون تموم عمرشو ، اسیر لیلی می مونه
لیلی همش از رفتن و جدایی آواز می خونه
زمونه مون ، زمونه ی مجنون های قلابیه
به چشم لیلی های شهر ، لنزهای سبز و آبیه
فرهاد کوه کن دیگه نیست ، شیرین به تلخی می زنه
عاشقی از مد افتاده ، عهدها یه روزه می شکنه
یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین
یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین
هر کی یه سازی می زنه ، کی می دونه چاره چیه
قلب ها همه سنگی شدن ، کی می دونه کی به کیه
وقتی یکی واسه دلش ، تو بارون آواز بخونه
همه بهش می خندن و می گن دیوونه است دیوونه
هر کی واسه یه دلخوشی از صبح تا شب جون می کنه
یه کسی عاشق می شه و یکی دلا رو می شکنه
یکی می گه که عاشقی فقط یه قصه است تو کتاب
اون یکی چشم می بنده و عشقشو می بینه تو خواب
یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین
یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین