یکی بود یکی نبود

وقتی که جادوگرا میان از تو قصه ها

دفتر شعر منو ورق بزن

تا ببینی یه نفر هست که میخواد

بزنه طلسمه شب رو بشکنه

یه نفر هست که همیشه اسم اون

اول شعرای دفتر منه یه نفر که می پیچه عطر تنش

غروبا تو کوچه های خستمون

کسی که یاد زلالش همیشه

مرحمه واسه دل شکستمون

وقتی از راه برسه غایب من


خیمه ی شب رو به آتیش میکشه

خیمه ی شب رو به آتیش میکشه



مرحمه واسه دل شکستمون

وقتی از راه برسه غایب من

خیمه ی شب رو به آتیش میکشه

خیمه ی شب رو به آتیش میکشه