همه بال و پَر منو زدی شکوندی تو سرِ جاش احساسم و دلمو نشوندی تقصیر خودم بود راه دادمت تووی زندگیم آخرشم خوردم چوبشو از روی سادگیم چی کشیدم توویِ این رابطه و ندیدم با تو در حد یه نمه خنده رویِ لبام دیگه این عشق به تاره مویی بنده بزن از خواب، منو بپرون تا این عذاب دود بشه بره هوا انگار، که نبوده دیگه تموم میشه بی دعوا اینو فهمید دلم اگه دیر ولی تصمیم دارم راحت غرورمو واسه یه غریبه، نشکونم دیگه چش و گوش بسته من دل و دادم و جواب پس میدم به خودم و عمری که از دست دادم وای که میوفتن یادم چی کشیدم توویِ این رابطه و ندیدم با تو در حد یه نمه خنده رویِ لبام دیگه این عشق به تاره مویی بنده بزن از خواب، منو بپرون تا این عذاب دود بشه بره هوا انگار، که نبوده دیگه تموم میشه بی دعوا
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
