کجا به خنده می‌رسیم

به من بگو کجا به خنده می رسیم

حالا که زندگی تکرار ماتمه

همه هراس من از اینه که چرا

هنوز توی نگات یه بغض مبهمه

با تو دقیقه هام بی گریه میگذرن

رو ظلمت شبم پنجره ای بذار

توی کدوم غروب پناه من میشی

وقتی که گم شدم تو دست انتظار

به من بگو کجا به خنده می رسیم

بگو کجا به خنده می رسیم

***

دستات تجسم عشق و نوازشه

که تو نهایت آرامش منی

از سقف سرد شب روشنی می چکه

نگاهم که می کنی لبخند که می زنی

به من بگو کجا به خنده می رسیم

بگو کجا به خنده می رسیم

احساس داشتنت شیرینه و غریب

پیش تو حتی از ابرا سبکترم

اون لحظه که نگات خیره ست به آسمون

میتونم از خودم از گریه بگذرم

به من بگو کجا به خنده می رسیم

بگو کجا به خنده می رسیم

به من بگو کجا به خنده می رسیم

بگو کجا به خنده می رسیم