چجوری بگم که نه خسته م و نه توو فکرم و نه خوابم میاد یه حالی دارم مثل دیوونه ای که غمگینه اما میخنده زیاد چرا توو سفر ، توی مهمونیا یه گوشه،خودم رو بغل میکنم میگم مثل بچگیات ذوق کن نمیشه نمیخوام نمیتونم اگه تهش می میرم بذار غر بزنم بذار بچه شم همه رو دور بزنم بذار جریمه شم اگه تهش می میرم میخوام نترسم و یه بار شجاع شم اصلأ صبح بخوابم یهو شب پاشم دلم لک زده برای خودم برای سفر ، جاده و پیچ و تاب نه کُفری شم از حرف این آدما نه تا صبح بپیچم به این رختخواب جوونیمو بوسیدم و رفت کنار رسیدم به موهای جوگندمی نشستم ببینم تهش چی میشه چی میخوادش از جونم این زندگی
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
