هوای خونه

هوای خونه دلگیره تو که نیستی پریشونم
ببین بعد تو یک روزم تو این خونه نمی مونم
تو این خونه نمی مونم
نمی پرسی چرا هر شب چقد طولانیه ترسم
شاید فهمیده باشی من از این که نیستی می ترسم
از این که نیستی می ترسم
راهی که من رو سمت تو می کشه بی راهه که نیست
هر جای راه رفتنی تو رو به عاشقت به این
بیا و پرسه هام و باز دچار اضطراب نکن
شفای این دیوونه رو محتاج قرص خوابنکن
تمام کوچه های شهر من و بی تو نمی شناسه
نبودی و ندیدی که چه کرده رفتنت با من
چه کرده رفتنت با من
همه میگن که دیوونم پس شاید راهش رو گم کرده
ولی عاشق تو بی تو به خونه بر نمی گرده
به خونه بر نمی گرده
راهی که من رو سمت تو می کشه بی راهه که نیست
هر جای راه رفتنی تو رو به عاشقت به این
بیا و پرسه هام و باز دچار اضطراب نکن
شبای این دیوونه رو محتاج قرص خواب نکن