مهرورزی عادت بخشنده هاست ظلم میبینم محبت میکنم با زبان مادری میخوانمو با زبان عشق صحبت میکنم هر کجا راهم اگر بن بست شد کوچه هایش را خیابان میکنم *** از محبت خارها گل میشود این بیابان را گلستان میکنم هر چه را باید در عالم دیده ام شور و شادی غصه و غم دیده ام *** هفت شهرعشق را هم دیده ام آنچه انسان ساخت از ما عشق بود جای جای این جهان را گشته ام هم زمین هم آسمان را گشته ام *** خالق دنیای زیبا عشق بود آنچه انسان ساخت از ما عشق بود آنچه باران با ترک های میکند تیشه ی فرهاد با دیوار کرد بیستون هم مانع راهش نشد عشق حتی کوه را هموار کرد هر چه را باید در عالم دیده ام شور و شادی غصه و غم دیده ام *** هفت شهرعشق را هم دیده ام آنچه انسان ساخت از ما عشق بود
جای جای این جهان را گشته ام هم زمین هم آسمان را گشته ام خالق دنیای زیبا عشق بود آنچه انسان ساخت از ما عشق بود
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
