صحنه

یکی بود چند سال تو زندگیم که من کل دنیامو مدیونشم

کسی که هنوزم دلم پیششه کسی که هنوزم مثل جونشم
♪♪♪

کسی که هنوزم تو تنهاییا دلم وقتی خیلی براش تنگ میشه

میرم پای سازم که دلتنگیام با یک شعر غمگین یه آهنگ شه

زمانی که رو صحنه وای می ایستم زمانی که چشمم تو مردم گمه

محاله نپرسم یبار از خودم یعنی امشب اون بین این مردمه
♪♪♪

محاله نپرسم یبار از خودم اونم مثل من بی قراره یعنی

کدوم شعرمو زمزمه میکنه این آهنگمو دوست داره یعنی

زمانهی که رو صحنه میرم هنوز زمانی که پر میشم از بغض و تب

محاله روی آخرین صندلی یکی عین اونو نبینم یه شب
♪♪♪

زمانی که رو صحنه وای می ایستم زمانی که چشمم تو مردم گمه

محاله نپرسم یبار از خودم یعنی امشب اون بین این مردمه

محاله نپرسم یبار از خودم اونم مثل من بی قراره یعنی

کدوم شعرمو زمزمه میکنه این آهنگمو دوست داره یعنی