شکوه وصل

ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

شوریده گردد عقل او آشفته گردد خوی او

معشوق را جویان شود دکان او ویران شود

بر رو و سر پویان شود چون آب اندر جوی او

ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای

ای شب تو زلفش دیده ای نی نی و نی یک موی او

سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او

کی ز آب او تر شود ای بحر تا زانوی او

ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای

ای شب تو زافش دیده ای نی نی و نی یک موی او

من چند گفتم های دل خاموش از این سودای دل

سودش ندارد های من چون بشنود دل هوی او

***

معشوق را جویان شود دکان او ویران شود

بر رو و سر پویان شود چون آب اندر جوی او

ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای

ای شب تو زلفش دیده ای نی نی و نی یک موی او

سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او

کی ز آب او تر شود ای بحر تا زانوی او

ای ماه رویش دیده ای خوبی از او دزدیده ای

ای شب تو زافش دیده ای نی نی و نی یک موی او

من چند گفتم های دل خاموش از این سودای دل

سودش ندارد های من چون بشنود دل هوی او