سرود خرد

به نام خداوند جان و خرد

کزین برتر اندیشه برنگذرد

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد

ستایش خرد را به از راه داد

خرد رهنمای و خرد دلگشای

خرد دست گیرد به هر دو سرای

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

که از بی خرد شد چنین در جهان

فتاده به زنجیر اهریمنان

نهان گشته کردار فرزانگان

پراکنده شد کام دیوانگان

هنر خوار شد جادویی ارجمند

نهان راستی آشکارا گزند

شده بر بدی دست دیوان دراز

به نیکی نرفتی سخن جز به راز

به دشمن نهیبی زنم از قفا

که آیین من مهر و کیشم وفا

به دشمن نهیبی زنم از قفا

که آیین من مهر و کیشم وفا

چو بر میهنم آورند این جفا

به یزدان دهم نامشان بر فنا

به فر و به فرمان یزدان پاک

سراسر به گرز اندر آرم به خاک

دریغا ز ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود

دریغا ز ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود

چو ایران نباشد تن من مباد
به این بوم و بر زنده یک تن مباد