ستاره

تو با این لبای بسته تو با این دل شکسته
تو با این بغض قدیمی که پر و بالتُ بسته
چرا می خندی ستاره چرا می خندی ستاره
تو با این سینه ی داغون تو با این فال پریشون
تو با این زخمای رنگی توی این شام غریبون
چرا می خندی ستاره چرا می خندی ستاره
از نگاه این شب خیس دل چرا نمیکَنی تو
تن چرا به این سیاهی بی گلایه میزنی تو
این شب خسته و تاریک واسه تو خونه نمیشه
شب رفیق جاده ها نیست موندگاره تا همیشه
از نگاه این شب خیس دل چرا نمیکَنی تو
تن چرا به این سیاهی بی گلایه میزنی تو
دل چرا نمیکَنی تو از نگاه این شب خیس
بیگلایه جون سپردن آخه اسمش زندگی نیست
تو با قلب پاره پاره چرا می خندی ستاره
تو با این بغض دوباره چرا می خندی ستاره
چرا می خندی ستاره چرا می خندی ستاره
بیگلایه جون سپردن آخه اسمش زندگی نیست