ای روح سبز بارون روی غبار جاده

آواز رود و جنگل تو کومه های ساده

بیدارم از تماشا وقتی که ماه بتابه

وقتی که بانوی شب بر شونه ام بخوابه

رویای آب و دونه تو خواب هر پرنده

مهمون سایه ی گل چون بوی گل رونده

وقتی که شونه می زنی زلفاتو توی آینه

ماه می گیره خسوف میشه تار میشه روی آینه

گیسو بریده دیده بان وقتی به آب می زنه

نرگس به شهر چشم تو خود رو به خواب می زنه

گیسو بریده دیده بان وقتی به آب می زنه

نرگس به شهر چشم تو خود رو به خواب می زنه

نفرین نکن مرا اگر زخم از زمانه خورده ای

نفرین نکن مرا اگر زخم از زمانه خورده ای

زجر زمین کشیده ای غم عاشقانه خورده ای

من خورده ام زمین ببین ای نیمه تنم بیا

با این نفس بریدگی فریاد می زنم بیا