چرا دلت شکست رفیق چرا چرا چرا

چشات کجای قصه سوخت کجا کجا کجا

چیشد که گم شدی تو این هزار و یک شبای سرد

فقط بهم بگو رفیق کی خورشیدو دیوونه کرد

نترس اگه ستاره ای اونوره مرزه ابرا نیست



مرگ یه ماهی رویه خاک نشونه مرگ دریا نیست



تایه درختم زخمی از قلبای یادگاریه



هر شاخه ای یادآوره شوقه هزار قناریه



به گریه خو نکن رفیق قلب پرستوها گرفت

مگه میشه مهتابو از رویای شب بوها گرفت

الهیه ماه و نسیم تا بغضشو زمزمزه کرد

پاییز شعله ور شدو عشقو به خون ترجمه کرد

یه روزی وحشته تگرگ از یاد غنچه ها میره


خونه سحر بانویه عشق دامنه شب رو میگیره



ببین که روح آسمون خسته از ابرای سیاست

چشمای برکه ماه هنوز دلواپسه مرغابیاست