خیال بی کسی

دلم گرفت از این قفس تو حسرت یه هم نفس من دیگه رو نمیزنم این دیگه آخرین دفعه اس
من یکی دلم گرفته از خودم از این خیال بی کسی از اینکه جون دادم ولی پیدا نشد فریادرسی
آخر خطم و دیگه چشم من آب نمیخوره این چاقو عمرا دسته ی خودشو باز نمیبره
من دیگه آخر جاده ی دلم جاده ی بی عبوریه برنمیگردم که ته این جاده اشک و کوریه
یه راهی وا کن جلو پام دارم باز از پا در میام دارم بازم کم میارم من چشمای تر نمیخوام
هوامو هیچکسی نداشت دستامو ول نکن یه بار دارم به آخر میرسم اشکامو از پا در بیار