غروبم مرگه رو دوشم

طلوعم کن تو میتونی

تمومم سایه می پوشم

شروعم کن تو میتونی

شدم خورشید غرق خون
♪♪♪

میون مغرب دریا

منو با چشمای بازت

ببر تا مشرق رویا
♪♪♪

دلم با هر تپش با هر شکستن داره میفهمه

که هر اندازه خوبه عشق همون اندازه بی رحمه

چه راههایی که رفتم تا بفهمم جز تو راهی نیست

خلاصم کن از عشقایی که گاهی هستو گاهی نیست

♪♪♪

تو خوب سوختنو میشناسی سکوتو از اونم بهتر

من آتیشم یه کاری کن نمونم زیر خاکستر

میخوام مثل همون روزا که بارون بودو ابریشم

دوباره تو حریر تو مثل چشمات ابری شم

♪♪♪

دلم با هر تپش با هر شکستن داره میفهمه

که هر اندازه خوبه عشق همون اندازه بی رحمه

چه راههایی که رفتم تا بفهمم جز تو راهی نیست

خلاصم کن از عشقایی که گاهی هستو گاهی نیست