سوالی مانده در جانم جوابی هم نمی‌یابم

كجای درگهت هستم بگو جانم كه بی‌تابم

تمام فكر و فریادم دلیل ماتم و آهم

وجودم پر ز تردید و امان را برده از خوابم

اگر هجرت ز گندم بود دگر خاكی نمی‌كِشتم

اگر وصلت به تركش بود دگر گندم چرا خواهم

ز جرم و آدم خودخواهی شیطان چنین هجری

نمی‌دانم نمی‌دانم فقط وصل تو را خواهم

ز یادت كو قرار من ز عشقت پر جنون گشتم

در این دریای بی‌ساحل ز مهر تو نفس دارم

اگر وصل است آرامم و گر عشقت به دل دارم

زكارم نیست می‌دانم ز لطف توست دلدارم

سوالی مانده در جانم جوابی هم نمی‌یابم

كجای درگهت هستم بگو جانم كه بی‌تابم

مام فكر و فریادم دلیل ماتم و آهم

وجودم پر ز تردید و امان را برده از خوابم

اگر هجرت ز گندم بود دگر خاكی نمی‌كِشتم

اگر وصلت به تركش بود دگر گندم چرا خواهم

ز جرم و آدم خودخواهی شیطان چنین هجری

نمی‌دانم نمی‌دانم فقط وصل تو را خواهم

ز یادت كو قرار من ز عشقت پر جنون گشتم

در این دریای بی‌ساحل ز مهر تو نفس دارم

اگر وصل است آرامم و گر عشقت به دل دارم

زكارم نیست می‌دانم ز لطف توست دلدارم

مام فكر و فریادم دلیل ماتم و آهم

وجودم پر ز تردید و امان را برده از خوابم

اگر هجرت ز گندم بود دگر خاكی نمی‌كِشتم

اگر وصلت به تركش بود دگر گندم چرا خواهم

ز جرم و آدم خودخواهی شیطان چنین هجری

نمی‌دانم نمی‌دانم فقط وصل تو را خواهم

ز یادت كو قرار من ز عشقت پر جنون گشتم

در این دریای بی‌ساحل ز مهر تو نفس دارم

اگر وصل است آرامم و گر عشقت به دل دارم

زكارم نیست می‌دانم ز لطف توست دلدارم