تصنیف آدم و گندم

تو را میجویمت امشب
به ره میپویمت امشب
هزار درد دل دارم امشب
تو را میگویمت امشب
هزاران مرغ دام مانده
هزاران حرف جا مانده
مرا یک عمر تنهایی
تویی قند میخانه
مرا کافر مگو یا رب
تورا همراه مجو یارم
منم حیران سرگشته
جوابم را بگو یاور
جوابم را بگو یاور
جوابم را بگو یاور
بگو یاور بگو یاور
بگو یاور بگو یاور
یکی سرحال در خنده
یکی رنجور
کجایی بازی احساس
چه شد پس حکم پرونده
بزن بر طبل بیحالی
که آن هم عالمی دارم
شگفتم زین چنین مردم
چرا باید چنین باشد
شگفتم زین چنین مردم
چرا باید چنین باشد
یکی در عرش و در بالا
یکی نقش زمین باشد
بزن بر طبل بیحالی
که آن هم عالمی دارم
یکی در ناز و در نعمی
یکی در رنج و در محنت
یکی در وحشت بی نانی
یکی در کاخ بی زحمت
بزن بر طبل بیحالی
که آن هم عالمی دارم
منو تو عشق آهی
جهان کوه است و من آهی
یکی میگفت این جمله
نه یک دم هر دم و گاتهی
بگو این جمله را هر دم
چه میدانی تو از عالم
فزانا تو چه میدانی چه میدانی
جزای گندم و آدم
جزای گندم و آدم
الا ای زاده آدم بگو این جمله را هر دم
فزای دنیا را چه میدانی جزای گندم و آدم