بی هویت

یه طاقه پارچه مشکی یه آگهی ترحیم
یه دسته گل روی دری همیشه بسته
یه قاب عکس رو دیوار،ساعت همیشه خوابیده
گلدون و پنجره هم که دل شکسته
یه مرد بی هویت یه نامه ی وصیت
یه حلقه توی دست مرد خسته
رفتیو جات خالی شد تو خونم
آتیشو باز کشیدی به جونم
میدونم که حرف های قشنگت
چیزی نیست جز اشکی رو گونم
آخ بازم داغت کوبید تو سینه
یاد تو چقد که دلنشینه
خدایا کاری کن از بهشتت
بتونه اشکامو ببین
یه عشق نیمه کاره اشکای باز دوباره
یه قبر بی ستاره میون یه شب
آه یه سینی خرما از سنگ یه آدم غریبه
سرده ولی میسوزه باز توی تب
جای لباش رو لب هاش
رفت و نشست،سر جاش
زد زیر گریه با یک بوسه از لب
رفتی جایی که کسی ندیده
زندگی دنیا همش فریبه
شکوه از بیراه های غربت
میدونم اینجا هم غریبه
یادته واست جون میسپردم
الکی تو آغوشت میمردم
ولی تو فقط یک دفعه مردی
که بگی دیگه بازی رو بردم
رفتیو جات خالی شد تو خونم
آتیشو باز کشیدی به جونم
میدونم که حرف های قشنگت
چیزی نیست جز اشکی رو گونم
آخ بازم داغت کوبید تو سینه
یاد تو چقد که دلنشینه
خدایا کاری کن از بهشتت
بتونه اشکامو ببین