بندرگاه گریه

توی بندر گاه گریه موج اشکامو نگاه کن

تو هجوم بی کسی ها واسه غربتم دعا کن

دست بی رحم زمونه منو دست کم گرفته

پس تو با تیغ نگاهت سفره قلبمو وا کن

توی آسمون چشمات یه پرنده اسیرم

قفل این سکوت سردو می شکنم تا پر بگیرم

دست خالیم بی دریغه واسه بخشیدن گرما
♪♪♪

به کسی که مثل من نیست به کسی به شکل رویا

روشنی رنگی نداره وقتی بی سبب ببازی

بعد هر شکست تلخی از غمت غزل بسازی

ناگزیر از رفتن اما از تو و د ل بی نصیبم

دشمنم صداقتم بود نه لیاقت رقیبم

عجبم از تو که امروز بی تفاوت به نگاهی

یخ زده مردم چشمات جز سفر نمونده راهی
♪♪♪

توی بندر گاه گریه موج اشکامو نگاه کن

تو هجوم بی کسی ها منو نشکن و رها کن

دست بی رحم زمونه منو دست کم گرفته

پس تو با تیغ نگاهت سفره قلبمو وا کن

یخ زده مردم چشمات جز سفر نمونده راهی

توی بندر گاه گریه موج اشکامو نگاه کن

تو هجوم بی کسی ها منو نشکن و رها کن

دست بی رحم زمونه منو دست کم گرفته

پس تو با تیغ نگاهت سفره قلبمو وا کن