به لطف پرودگار دل کنده ام از روزگار

ولی کماکان من امیدوارم به لب هام خنده ای دارم

امید دارم چون شنیدم از نسیم سپیده دم

هنوز طباخ و خبازان طعام میدن سحر خیزان

هنوز لحن شالیکاران زنده است در شالیزار

چاروادار گالش و چپون ته سه گمبه اما ارمون

(چهارپادار گالش و چوپان آرزویمان را برایت میگم)

آشیق، سسون وار اولسون

(ای عاشق صدایت پرتوان و جاودان باد)

جانون باشون ساق اولسون

(سر و جانت به سلامت باد)

مرحبا اخواننا هل تعرف احوالنا

(مرحبا ای برادران ما آیا آگاهین از احوال ما)

چاکی چونی گیانکم هاوالکم جیرانکم

(چطوری جانم دوست من همسایه ام)

خنیاگران خراسان بگو بگن بگن پند و داستان

گواتی بخون ماما زار

بخون بابا خرابم سی فلات ایران

آی بلالم آی هلاکم آی عامو دستم بگیر

آی بشکن بشکنهآی بشکن بشکنه

نشکنی گر کینه ها رو کینه ما رو میشکنه

بیا با ما باش رفیق

من نگو ما باش رفیق

بیا بزار که فردا همین جا همه به نیکی یاد بکنن از ما

بیا با ما باش رفیق

یکم فکر فردا باش رفیق

صدای زنگ مرشد مژده میده حضور پهلوانان پور امیده

نوید خوش بگیر از شم عطار که بوی خوش میاد از سوی بازار

نپرس از من و ز حالم نمیدونم چرا امیدوارم