چون درای کاروان در میان شبروان بانگ عمر ما می رسد به گوش با گذشت این و آن می دهد ندا زمان هر سحر که ای خفتگان بهوش بی خبرآمدی همچو رهگذر ♪♪♪ بی خبر می روی توشه ای ببر عمر دیگر کی دهندت داستانها در زبانها مانده از کاروانها زین حکایت با خبر شو تا بماند داستانی ♪♪♪ از تو هم بر زبانها نیمه شب از رهگذری می گذری در سفری بی خبر از قافله در گوشه صحراها در دل این دشت سیه جان تو ای مانده به ره گم شده در پیچ و خم شوق و تمناها نکنی گر هوسی ملکوتی نفسی تو که مرغ فلکی منشین در قفسی ز چه دلبسته شوی به خدا خسته شوی ♪♪♪ چو مرادت نبود به مرادی برسی چون درای کاروان در میان شبروان بانگ عمر ما می رسد به گوش با گذشت این و آن می دهد ندا زمان هر سحر که ای خفتگان بهوش
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
