ایران

ای ایران ای خاک پاک دلیران

ای ایران ای مردانت همچو شیران

ای ایران ای عشقت نشسته در جان

ای ایران ایران

ای ایران ای خاکت سرچشمه نور

ای ایـران ای شهر گذشته دور

ای ایـران ای من با نام تو مغرور

باد با آیینه ها همسو شده

با گل خورشید رو در رو شده

ما نسیما سا به بالا پر زدیم

تا ستاره تا ملائک سر زدیم

بال گستردیم به اوج آسمان

همنوا گشتیم با پیر مغان

زیر باران سخاوت تر شدیم

در منای دوست ما پرپر شدیم

خانه ی ما مامن خورشید شد

قبله ی امید هر نومید شد

اسمان بوسه زند بر خاک ما

لاله شد قندیل در افلاک ما

راست قامت همچو نخل استوار

ما شدیم همسایه ی هر سر به دار

سر زده در باغ ما سرو صبور

پر زده بر بام ما سیمرغ نور

مرکب رهوار ما طوفان شده

ملک ما تربت صربستان شده

بر سمائش هور میتابد ببین

از بهارش سیب سرخ جان بچین

دست در دست شقایق با وقار

پر بزن از خاک ما تا کوی یار

خاک اینجا نام هر دل داده است

مهد هر شیر اوژن ازاده است

نینوایی میکند نی های آن

لاله هایش میزند شعله به جان

موج سرکش گرچه باشد استوار

ترس از دریا طوفانی مدار

ای ایـران ای خاک پاک دلیران

ای ایـران ای مردانت همچو شیران

ای ایـران ای عشقت نشسته در جان

ای ایـران ایـران

ای ایـران ای خاکت سرچشمه نور

ای ایـران ای شهر گذشته دور

ای ایـران ای من با نام تو مغرور

ای ایـران ای مردانت همچو شیران

ای ایـران ای عشقت نشسته در جان

ای ایـران ایـران

ای ایـران ای خاکت سرچشمه نور

ای ایـران ای شهر گذشته دور

ای ایـران ای من با نام تو مغرور