در این کبود غریبانه زیستم چون ابر تمام هستی خود را گریستم چون ابر ز بام مهر فرو ریختم ستاره به خاک که من به سایه ی خورشید زیستم چون ابر زمین سترون و در وی نشان رویش نیست فراز ریگ روان چند ایستم چون ابر زمین سترون و در وی نشان رویش نیست فراز ریگ روان چند ایستم چون ابر حریر باورم از شعله ی ندامت سوخت كه بر كویر عطشناک نیستم چون ابر كه بر كویر عطشناک نیستم چون ابر نه سر به بالش رامش، نه پای بر پایاب عُقاب آه بر آیینه، کیستم؟ چون ابر مرا به بود و نبود جهان چه كار؟ كه داد به باد فتنه همه هست و نیستم چون ابر مگر بشویم از این دل غبار هستی را بر آستان تو عمری گریستم چون ابر مگر بشویم از این دل غبار هستی را بر آستان تو عمری گریستم چون ابر
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
جنگنده ها دارن رو سقف خونه مون پرواز می کنن تو پیش من بمون بیدار بمون که شب پیش تو صبح شه لاکِ سفید بزن شاید که صلح شه تنها پناهمی عشق تو معجزه اس آغوش تو یعنی خواب بدون ترس پاشو یه کار واسه پایان جنگ کن آهنگ بذار، برقص موهاتو رنگ کن یه کاری کن که من یادم بره غمام یادم بره کیَم یادم بره کجام زنگای پشت هم دلشوره ی مدام هرجا رو می زنن پیش تو امن جام کارم کنار تو سنگر گرفتنه تنها وجود تو آرامش منه جز آغوش خودت راه فرار نیست قدرت تو خندَته توو انفجار نیست پاشو یه کار واسه پایان جنگ کن آهنگ بذار، برقص موهاتو رنگ کن یه کاری کن که من یادم بره غمام یادم بره کیَم یادم بره کجام
