از خون به ناحق به زمین ریخته باز سروی به بلندای زمان سایه حق شد آبشار بلند قامت کفر پس از این خون روی ریاحی ریخت که سرمایه حق شد آتش به عطش میزنه این روضه نخوانده آب است که لب تشنه لب های تو مانده از هر چه که سخت است گذشتم تو گذشتی کوتاه ترین راه تو را ساده رسانده در آغوشش آتش و خون تب و اشکو عطش همش زیباییست زهره تاریکی که برایش کشته شدی شب رویاییست بعد از طوفان شوق اسیران پشت فضا را لرزانده سیل تو در یاد کویر و خاطره ی دریا مانده معشوق اگر جان تو را خواست رهاییس بگذار خودش هر چه داده س بگیرد در ظاهر اگر مثل بلا بود ولی عشق عاشق تر از آنست که با مرگ بمیرد در آغوشش آتش و خون تب و اشکو عطش همش زیباییست زهره تاریکی که برایش کشته شدی شب رویاییست بعد از طوفان شوق اسیران پشت فضا را لرزانده سیل تو در یاد کویر و خاطره ی دریا مانده
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
