یکی رفت یکی موند

یکی رفت یکی موند یکی پنهون شد، آسون
یکی بَســت، کوله بارش یکی فدا شد آسون
یکی رفت یکی موند یکی پنهون شد، آسون
یکی بَســت، کوله بارش یکی فدا شد آسون
یکی موندُ یکی موند یکی بَست، کوله بارش
یکی رفت و رها کرد همه دار و نَـدارش
شبِ تا دندون مُسلح، دنیا بود پُشت و پناهش
ایرونـی بود دست خالی غیرتش تنها سِلاحش
صف کشیدن رو به رویِ تیر و تَرکش هایِ دشمن
نذاشتن که بگیره، یک وجـب از خاکِ میهن
تویِ خطِّ مقدم جوون و پیر فرطوت
نذاشــتن که علَم شه
دوباره اسمِ طاغوت
تو رگبارِ گلوله
سپَر شد سینه هاشون
چه مادرا نشستند
به داغِ بچّه هاشـون
تصور کن توو خاکریزی و شبِ فتح المُبینه
آدم اینـجا میتونه خدا رو هم ببینه
جا نمازایِ پُر از خون پیرهنایِ پاره پاره
یکی غلطیده توو خون و دسـت نداره پا نداره
جا نمازایِ پُر از خون پیرهنایِ پاره پاره
یکی غلطیده توو خون و دسـت نداره پا نداره
یه جلد قرآن جیبی
یه انگشتر بی انگشت
الهی که بمیره
اون که برادرم کشت
یه جلد قرآن جیبی
یه انگشتر بی انگشت
الهی که بمیره
اون که برادرم کشت